এখন চহৰৰ কাহিনী (ৰঞ্জুমণি মহন্ত)

বহু যুগৰ অন্ধকাৰত
বুৰ গৈ আছিল এখন প্ৰাচীন চহৰ ।
পোহৰে বাট হেৰুৱাইছিল,
বিবৰ্ণ হৈ পৰিছিল জোনটোও
আৰু এনেকৈয়ে-
দিনবোৰ বৈ গৈ আছিল ।

হঠাৎ এদিন, পণ লৈছিল বহু জোনাকীয়ে
'মাউখে উটাৰ'
সুঁতি সলাইছিল নৈখনেও ।
বালিচৰৰ বালিচন্দাবোৰ
জিকমিকাই উঠিছিল
আৰু ক্ৰমশঃ
সাৰ পাই উঠিছিল
এখন বহু যুগৰ নিদ্ৰাৰত প্ৰাচীন চহৰ ।