এবাৰত
মই নিশব্দে দুৱাৰখন খুলি দিওঁ
বুলি
ভাবিলো
খুলি দিলো,
দুৱাৰ ডলি গচকি
সপোন এটি সোমাই আহিব ধৰিল
৷
তৎক্ষণাতে মোক আচম্বিত কৰি
আৰু এখন দুৱাৰ খোল খাই গ'ল ৷
দুনয়নৰ আলয়
তৰাফুলীয়া কাৰেং হৈ পৰিল ৷
থতমত খালো
কেতিয়ানো আন্ধাৰ নে পোহৰৰ
দোমোজাত
সৃষ্টি হ'ল 'বুকুৰ সুকুমাৰ ভাস্কৰ্য্য' ৷