- হেল্ল, স..ত্য..জি..ত ৷ মই জৰ্ণা ৷ থোকাথুকি হৈ ওলাইছিল জৰ্ণাৰ মাতটো ৷
- ওম ৷ ধৰিব পাৰিছো ৷ কোৱা ?
- মোক বচোৱা অ' সত্য ৷
- কি হ'ল ভালকৈ কোৱাচোন বুজাই ৷
- অনুপৰ এক্সিডেণ্ট হৈছে ৷ তেজ গৈছে বহুত ৷ AB তেজ লাগে ৷ এঘণ্টাৰ ভিতৰত তেজ আনিব দিছে ৷ ব্লাড বেংকতো নাই সেই গ্ৰুপৰ তেজ ৷ তোমাৰহে সেই গ্ৰুপৰ তেজ আছে ৷ মোৰ শিৰৰ সেন্দূৰখিনি বচোৱা অ' সত্য…৷
হুকহুকাই কান্দি দিছিল তাই ৷
- ক'ত আছা এতিয়া ?
- জি.এম.চি.এইছ. ত ৷
- ফোনটো ৰখা মই গৈ আছো ৷
বাইকখন লৈ ওলাই গৈছিল সি ৷ বহু ভাৱনাই মনত দোলা দি গৈছিল তাৰ ৷ "দুবছৰ আগতে এনেকুৱা এটা দিনতেই তাইৰ মাতষাৰ শুনিবলৈ অথবা এটি মেছেজৰ বাবে অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাই ৰৈছিল সি ৷ তাই বাৰে বাৰে নিৰাশ কৰিছিল তাক ৷ তাৰ জীৱনটোক লৈ ঠাট্টা কৰি তাই এদিন অনুপ নামৰ চৰকাৰী চাকৰিয়াল এজনৰ লগত বিয়াত বহিছিল ৷ তাৰ নিস্বাৰ্থ মৰম ভালপোৱা ইত্যাদি ভৰিৰে মোহাৰি পেলাইছিল তাই ৷" সি ভাগি পৰিছিল যদিওঁ তাইক জীৱনত সফল হৈ দেখুৱাবলৈ বদ্ধপৰিকৰ হৈছিল সি ৷ অশেষ চেষ্টাৰ ফলত তাই এৰি যোৱাৰ এবছৰ পিছতেই সি পাই গৈছিল স্বাস্থ্য বিভাগত এটি চাকৰি ৷ এইবোৰ কথা ভাৱি গৈ থাকোতেই সি গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হস্পিতালখন গৈ পাইছিল ৷ দুই ইউনিত তেজ দি ওলাই আহিছিল সি ৷ স্বামীৰ জীৱন ৰক্ষা কৰাৰ বাবে জৰ্ণাই হাতযোৰ কৰি কৃতজ্ঞতা জনাইছিল প্ৰাক্তন প্ৰেমিক সত্যজিতক ৷ তাৰ লগত কৰা অন্যায়ৰ ক্ষমাওঁ বিচাৰিছিল ৷ তাইৰ এসময়ৰ অহংকাৰ সকলো চকুলো হৈ চৰণত পৰিছিল তাৰ ৷ বাইকখন লৈ উভতি আহিছিল সি ৷ আজি জয়ী হৈছে সি ৷ মনটো যথেষ্ট উৎফুল্লিত আজি তাৰ, যুদ্ধ জয় কৰি তিৰংগা উৰাবলৈ সক্ষম হোৱা প্ৰতিজন সৈনিকৰ দৰেই …৷
(সমাপ্ত)
