নিয়ৰ সেমেকা কেঁচা আলিবাটত সেইদিনা পুৱাই সোনাপুৰ গাৱঁলৈ আগমন ঘটিল এখন বগা ৰঙৰ ইন'ভা গাড়ী । গাড়ীখনৰ ভিতৰৰ তিনিজন আৰোহীয়ে মৌনভাৱে বাটৰ দুয়োকাষৰ ধান দাই নিয়া উদং পথাৰবোৰ চাই কল্পনাত আত্ম বিভুৰ হৈ পৰিল । মনত পৰিল নিজৰ গাওঁখনলৈ । ভোগালী বিহুলৈ আৰু বেছি দিন নায়েই । গাৱঁৰ হৰি, সাগৰ, যদু, ভাস্কৰহঁতে চাগে মেজিৰ যা- যোগাৰ কৰিলেই - বৰুৱাই ভাবি থাকোতেই হঠাৎ গাওঁ খনত দেখা অন্য এক দৃশ্যই মনত এছাতি বিষাদ ছটিওয়াই গ'ল । গাওঁখনত উদ্যোগ সজাৰ পৰিকল্পনাৰে পথাৰবোৰ পুতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, কোনো কোনো ঠাইত আধা সজা হৈ থকা উদ্যোগবোৰ দেখি বৰুৱাই ভাৱিলে এই পৰিৱৰ্তন প্ৰকৃততে উন্নয়ন নে অধঃপতন ৷
গাড়ীখনত সকলোৱে মৌন ব্ৰত কৰি থকা সময়তে তন্দ্ৰমিতাই মিঃ বৰুৱাক উদ্দেশ্যি শুধিলে
- চাৰ, এটা নিৰুদ্দেশ ঘটনাক লৈ তেওঁলোকে চি আই ডিত গোচৰ কিয় দিলে । কাষৰ আৰক্ষীক দিব পাৰিলে হেঁতেন ।
- ঘটনাটো অলপ বেলেগ । ল'ৰাটো সন্ধানহীন হৈ আছে । তিনিদিন হ'ল কোনো সম্ভেদ নাই কিন্তু আজি এখন চিঠি সমগ্ৰ ঘটনাটো অন্য ৰূপলৈ ঠেলি দিছে । মই এচ পি আৰু আই অ'ক ঘটনাটোৰ বিষয়ে শুধিছিলো । তেওঁলোকেও আমাৰ অপেক্ষাতে আছে ।
- চাৰ, এখন চিঠিয়ে ঘটনাৰ ওৰ সলনি কৰি দিব পাৰেনে ?
- আমি গৈ পালে সকলো নিজেই বুজিবা - মিঃ বৰুৱাই তন্দ্ৰামিতাক উদ্দেশ্যি ক'লে আৰু গন্তব্য স্থানত সকলো দিশ নোট কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে ৷
গাড়ীখন এসময়ত এটা ঘৰৰ সন্মুখত ৰৈ গ'ল । তাৰ পৰা তিনিজন আৰোহি নামি সন্মুখৰ সেই ঘৰটোলৈ সোমাই গ'ল ।
নিজমতাই বেৰি থকা ঘৰখনত গাৱঁৰ প্ৰায়খিনি ব্যক্তিৰ মুখত বেজাৰৰ এছাতি বতাহে বুৰাই পেলাইছিল । সকলোৰে মুখত ৰহস্যৰ আঁৰৰ চাদৰখনে ঢাকি পেলোৱাৰ সময়তে মিঃ বৰুৱাই মাত লগালে -
- মোৰ যদি ভুল হোৱা নাই মিঃ শইকীয়াৰ ঘৰ .....
- হয় হয় ... পিছে আপুনি
- চি আই ডি অফিচাৰ মিঃ বৰুৱা.... আপোনালোকৰ ঘটনাটো প্ৰকৃততে কি অলপ জনাব নেকি !
সকলো বুজ লোৱাৰ পিছত মিঃ বৰুৱাক আউল লগালে এখন চিঠিয়ে । বেনামী চিঠি । ৰহস্যঘন হৈ পৰা নিৰুদ্দেশ ঘটনাটোক লৈ তন্দ্ৰামিতাৰ মনত নানা প্ৰশ্নৰ সৃষ্টি হ'ল । প্ৰকৃততে বেনামী চিঠি উল্লেখ থকাৰ দৰে বাস্তৱত সম্ভৱনে ? (আগলৈ)
দূৰভাষঃ ৯৪৩৫৪৪৮৮০৪
