বৃন্দাবনত পোখা মেলা বিৰল মুহূৰ্ত,
যমুনাৰ পাৰত ফুলা কদম্বৰ শিপাই ছটিওৱা হুঁহোৰিৰ ঝংকাৰ,
আৰু মোহন বেনুৰ ৰাগিনীত
ঠন ধৰা কজলা- কলীয়া ধেনু ৷
তেতিয়াই গোপালে ৰাত্ৰিৰ বুকুত
পোৱালি জগোৱা জুই বোৰ দেখিছিল…
আৰু দিনত জমি ফাটি
প্ৰতিসৰিত ৰ'দ চেৰেঙাৰ সুৰুঙাই
লানি পৰ্বত দেখিছিল ৷
পবনত খুন্দা খাই ৰথৰ ঘূৰ্ণন দ্ৰুতময় হৈছিল…
য'ত পলস পৰিছিল
বুকুত ছন পৰা কুণ্ডিল ওৰফে শদিয়াৰ দিশে ৷
ৰুক্মিণীৰ স্নেহবন্ধনৰ শ্বাস জিনি
নিশ্বাসৰ গোলাপ গুজিবলৈ…
তাকো দ্বাৰকা ফালি নৌকাৰ শেতেলীত ন কৈ
গজালি মেলা জ্যোস্নাৰ বৃষ্টি আদৰিবলৈ ৷
শত বসন্তৰ নেজ খামুছি সুধাকণ্ঠও লহিয়ালে মৰুৱা অৰুণৰ দিশে…
মুৰত পাগুৰি সনা ককাইয়ে হাঁচতিৰ খোচনিত থকা কেঁহৰাজ বৰণীয়া গুৱা- পাণ চৰ্ব্যৰে
নিতৌ লুইতৰ শ্বেত বুকুত
নৌকাৰ ওৰা পাতে,
কপাল ভিজি বৈ অহা ঘামবোৰ
ক্ৰমশঃ শুকাই
সান্ধ্যতাৰ একোৰা থমাব নোৱাৰা বহ্নি হৈ ৷
শতফুল খোৱাৰ আশা পালি আছিলো অ' বৌতি…
তই নুব্জ্যতাক আদৰিলি যদিও শদিয়ালৈ বুলি
ধাবিত স্বপ্নৰ ওৰকে নপৰে ৷
লুইতৰ বুকুত শিপা গজোৱা
ককাইৰ জেতুকা বুলোৱা
হাতৰ মুঠি বঠাৰ পৰা খহি
পলে পলে ভিকাচন ভগা হৈছে…
বৌতি, ডাঁৰে ডাঁৰে শুনিছো
ধলাখন জোৰা লাগিল হেনো হতভগা শদিয়াৰ দেহত ৷
বৌতি, ৰসতে নাম থৈ
শদিয়ালৈ এপাক মাৰোগৈ ব'ল…
শিল্পৰ দুটি প্ৰাণ হৈ শদিয়াক আলিংগন কৰিম,
মাজ পথাৰতে হেৰাই যোৱা
মোৰ দাৱনীজনীও বিচাৰিম,
আৰু প্ৰাণৰ দুহিতা বুলি
শদিয়াক এসেৰমান চেনেহ যাঁচিম ৷
ঠিকনাঃ যোৰহাট, তিতাবৰ
দূৰভাষঃ ৯১২৬৫৬৬৬৯৪
